Ayoko magEnglish sa ngayon. Ang hirap iexpress ng emotion pagEnglish i.
August 2, 2012>>
Sobrang gabi na at wala akong balak magpuyat. Nagtext sya na maganda daw yung moon. Ilang araw na rin naman kasing umuulan kaya medyo matagal ko na rin hindi nakikita ang buwan. Nung nabasa ko yung text nya, hindi ko mapigilang lumabas sa terrace kahit na madulas ang sahig dun kasi kakatapos lang din ng ulan. Hindi naman bigo ang pagbabakasakali ko dahil napagmasdan ko ang napakagandang reyna ng gabi. Ilang minuto din akong namalagi sa terrace para samantalahin ang paglabas ng buwan. Kasabay ng anking pagmamasid ay ang kanyang pagtawag. Sinasambit nya ang tulang gawa niya para sa kaniyang iniirog (hindi ako yun). Kahit medyo sablay ang pagkagawa ng tula, napakaswerte pa rin ng babaeng iyon.
Hindi naman siguro ako malas dahil hindi para sakin yung kanyang tula. May bagay lang talaga ng sadyang hindi para sakin. Nagpapasalamt nalng ako sa pagkakaibigan namin. Yun lang naman kasi ang kaya nyang ibigay sakin.
Hanggang sa umabot na ng 12:00 ng hating gabi, nalowabt na ang phone ko. Hindi na kami makaoagkwentuhan. Hindi ko alam kung dapt ko ba ikasaya o ikalungkot ng gabing iyon.
